กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 255 หวังโส่วอี: ท่านพ่อ ท่านอย่ารนหาที่ตายเลย ข้าขอร้องล่ะ!
เสียงตะโกนของหลี่มู่เสวี่ยทำให้การประสานอินของนักพรตผู้นั้นชะงักไปชั่วครู่
เขาหันขวับไปมอง เมื่อจำผู้มาเยือนได้จึงแค่นเสียงเย็นชา "มู่เสวี่ย เด็กน้อยอย่างเจ้าปีกกล้าขาแข็งแล้วรึ ถึงได้กล้าเข้ามายุ่งเรื่องของอาจารย์ลุง?"
หลี่มู่เสวี่ยอ้าปากค้าง ยังไม่ทันได้เอ่ยคำใด เงาร่างสายหนึ่งพลันพุ่งพรวดออกมาจากด้านข้าง กอดต้นขาของนักพรตผู้นั้นไว้แน่น
หวังโส่วอีเงยหน้าขึ้น สีหน้าโศกเศร้าปานจะขาดใจ เอ่ยเสียงแผ่วเบา "ท่านพ่อ ท่านอย่ารนหาที่ตายเลย ข้าขอร้องท่านล่ะ!"
ผู้อาวุโสหวังก้มหน้ามองด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นท่าทางกอดขาของบุตรชายตนเอง ใบหน้าพลันแดงก่ำ ตวาดเสียงต่ำ "ไอ้ลูกทรพี ปล่อยเดี๋ยวนี้!