กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 252 เขาฝ่าหลัวถล่ม ตาเฒ่าหนีตาย เทวีอาภรณ์ครามปรากฏกาย
สองฝ่ามือปะทะกัน
ไม่มีเสียงดังกึกก้องกัมปนาท มีเพียงเสียงกระดูกบดเบียดที่ทำให้เสียวฟัน
ร่างของหลินเสวียนชะงักงัน แรงส่งที่พุ่งไปข้างหน้าถูกตัดขาดอย่างดื้อ ๆ
วงแสงสีเหลืองดินที่แนบติดอยู่บนฝ่ามือของโม่ปู้ผิงนั้นหนักอึ้งเหลือคณา
เงาของภูเขาสูงตระหง่านนั้นควบแน่นจนมองเห็นแม้กระทั่งลวดลายของต้นไม้ใบหญ้าบนภูเขาได้อย่างชัดเจน
นี่ไม่ใช่ธรรมลักษณ์ที่ว่างเปล่า แต่เป็นพลังแห่งขุนเขาที่แท้จริง
"ต้านทานไม่ไหวจริง ๆ ด้วย"
ฝ่ามือนี้กระแทกเข้าไป ก็ไม่ต่างอะไรกับการใช้มือเปล่าไปผลักยอดเขาจริง ๆ เลย
พลังอิทธิฤทธิ์ "เคล็ดอักษรขุนเขา" ของเขาฝ่าหลัวนี้ สามารถขอยืมพลังของยอดเขาหลักที่อยู่ห่างออกไป 1,000 ลี้ข้ามห้วงอากาศมาได้