กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 237 เฉาเมี่ยวอินถูกลักพาตัว
ร่างหนึ่งบินพุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่าง ร่อนลงข้างกายเขา
ใบหน้าของจ้าวหงเย่ยังคงซีดเผือด แต่ดวงตาของนางกระจ่างใส แฝงไปด้วยความห่วงใย
นางยื่นมือออกไป ตบเบาๆ ที่ไหล่ของหลินเสวียน
เป็นสัมผัสที่แผ่วเบา แต่แฝงไปด้วยความรู้สึกที่แท้จริง ดึงหลินเสวียนให้หลุดออกจากสภาวะเหม่อลอยอันลึกล้ำนั้น
เขากะพริบตา แล้วหันไปมองจ้าวหงเย่
"เป็นอะไรหรือไม่?" จ้าวหงเย่เอ่ยถาม สายตากวาดมองบาดแผลที่ดูน่ากลัวบนร่างของเขา ซึ่งแท้จริงแล้วกำลังสมานตัวอย่างรวดเร็ว
หลินเสวียนส่ายหน้า ขยับลำคอที่แข็งเกร็งเล็กน้อย กระดูกข้อต่อส่งเสียงลั่นกรอบแกรบเบาๆ
"ไม่เป็นไร"
เขาหันหลัง แล้วพุ่งตัวลงไปเบื้องล่าง