ตอนที่ 232 ไร้วาทศิลป์ ถกหลักธรรมเสียเปรียบ

ตอนที่ 232 ไร้วาทศิลป์ ถกหลักธรรมเสียเปรียบ

เมื่อสิ้นคำพูดของตี้อี ใจของหลินเสวียนก็หล่นวูบ

อะไรคือ ‘ควรจะมาถกเรื่องความผิด’?

ที่แท้เมื่อครู่ที่ท่านช่วยเขาสังหารอสูรฉินไป๋เหลียน ไม่ใช่การจัดการเรื่องตราหยก แต่เป็นแค่การจัดการเรื่องในขอบเขตการดูแลของท่านเอง

จัดการเสร็จแล้ว ก็หันกลับมาคิดบัญชีกับเขา

‘ข้าสงสัยอย่างหนักเลยว่า จักรพรรดิผู้พิพากษาคิ้วดกตาโตอย่างท่านเพิ่งจะฆ่าปิดปากไปนะเฮ้ย—’

ทั่วบริเวณเงียบกริบ

ทหารเกราะเงินเหล่านั้นยืนเรียงรายอยู่สองข้างทางอย่างไม่ไหวติง ง้าวทองค้ำยันพื้น แรงกดดันจากความเงียบงันยิ่งกว่าคำพูดใดๆ

ขุนศึกเกราะหนักทองคำแดงทั้งแปดนายแม้ยังไม่ได้ลงมือ แต่สายตาของพวกเขาก็จับจ้องไปยังตำแหน่งของหลินเสวียน กลิ่นอายโหมซัดสาดเข้าใส่เขาราวกับคลื่นน้ำ