เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 216 ห่อของขวัญมหาจักรพรรดิมาร
ลึกลงไปในห้วงแห่งจิต แสงสีทองสาดส่องเจิดจ้า
จักรพรรดิอสูรบัวมารที่เดิมทีกำลังอวดดี เสียงพูดพลันหยุดชะงักลง
บริเวณขอบเขตแห่งความว่างเปล่า โซ่ตรวนสีทองหลายสิบเส้นก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า
โซ่ตรวนเหล่านี้ไหลเวียนไปด้วยอักขระอันลี้ลับ แต่ละอักขระล้วนแฝงไว้ด้วยกฎเกณฑ์แห่งมหามรรคาอันสูงสุด
เมื่อแสงสีทองสาดส่องไปถึง หมอกสีเลือดที่ปกคลุมอยู่เดิมก็ละลายหายไปจนหมดจดราวกับน้ำร้อนสาดลงบนหิมะ
ความหยิ่งผยองบนใบหน้าของจักรพรรดิมารจางหายไป ความหวาดกลัวคืบคลานขึ้นมาแทนที่
"นี่มันตัวอะไรกัน!"
เขาร้องอุทานด้วยความตกใจ ร่างกายพุ่งถอยหนีอย่างรวดเร็ว
ดวงจิตแท้ของจักรพรรดิมารขอบเขตที่เก้าผู้ยิ่งใหญ่ เมื่ออยู่ต่อหน้าโซ่ตรวนสีทองเหล่านี้ กลับเกิดความสั่นสะท้านจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ