กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 212 นามเดิมบรรพจารย์ ที่มาบรรพจารย์เต๋า
หลินเสวียนยืนนิ่งอยู่กับที่ ภายในสมองปั่นป่วนดั่งพายุหมุน
แปลงกายเป็นฟ้าดิน โอบรับสรรพสิ่ง
แปดอักษรนี้หนักอึ้งดั่งขุนเขา กดทับอยู่กลางใจ
ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปทะลวงสู่ขอบเขตไร้รั่ว ล้วนเป็นการปิดกั้นจุดทวาร ล็อกโลหิตปราณ สร้างโลกใบเล็กขึ้นภายในร่างกาย เพื่อสกัดกั้นการกัดกร่อนจากภายนอก
บรรลุถึงสภาวะกำเนิดไม่สิ้นสุด
เส้นทางนี้มั่นคงราบรื่น คนรุ่นก่อนได้เดินผ่านมาแล้วนับพันนับร้อยครั้ง
แต่เขาไม่เหมือนกัน จิตเก้าทวารแก้วพิสุทธิ์และกายามรรคาแต่กำเนิด มอบรากฐานที่เหนือล้ำกว่าคนทั่วไปให้แก่เขา ความพลุ่งพล่านของโลหิตปราณ
ความแข็งแกร่งของร่างกาย มิใช่สิ่งที่พลังมนุษย์จะปิดกั้นได้อย่างฝืนทนอีกต่อไป