ตอนที่ 95 ถ้ำพำนักป่าไผ่ม่วง ปรารถนาคิดค้นวิชาใหม่

ตอนที่ 95 ถ้ำพำนักป่าไผ่ม่วง ปรารถนาคิดค้นวิชาใหม่

หลินเสวียนยืนอยู่กลางมหาโถงใหญ่ที่กว้างขวาง ฝ่ามือของรองประมุขสำนักยังคงวางอยู่บนบ่าของเขา

แรงนั้นหนักอึ้งมาก ปลายนิ้วทะลุผ่านเสื้อคลุมนักพรต ส่งผ่านความคาดหวังที่มิอาจปฏิเสธได้

หลินเสวียนหลุบตาลง สายตาตกกระทบอยู่ที่รอยต่อของอิฐสีเขียว

ศิษย์เอกของประมุข

สี่คำนี้สำหรับอารามชิงเฟิงแล้วมีน้ำหนักมหาศาล หมายถึงสิทธิ์ในการสืบทอดตำแหน่งประมุขสำนักในอนาคต หมายถึงทรัพยากรจำนวนมหาศาลที่จะถูกเทลงมาให้

แต่สำหรับหลินเสวียนแล้ว นี่ดูเหมือนจะเป็นโซ่ตรวนเสียมากกว่า

เขามีระบบอยู่ในตัว ขอแค่ตั้งใจฝึกฝนไปทีละก้าว ไม่ช้าก็เร็วจะต้องก้าวเข้าสู่สามขอบเขตชั้นสูงได้อย่างแน่นอน

อำนาจของอารามชิงเฟิงสำหรับเขาแล้ว เทียบไม่ได้กับสุดยอดวิชาไร้เทียมทานสักวิชาเลยด้วยซ้ำ