ตอนที่ 53 หากรับมือยากจริง ๆ ฆ่าให้ตายก็ไม่เป็นไร

ตอนที่ 53 หากรับมือยากจริง ๆ ฆ่าให้ตายก็ไม่เป็นไร

"ปัง—"

เด็กหนุ่มชุดครามฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะหยก รอยร้าวเล็กละเอียดลุกลามไปตามลายหินทันที เสียงตวาดอันเย็นเยียบกระแทกผนังถ้ำหินอันมืดมิด

ก่อเกิดเสียงสะท้อนกลับไปมา

"มีอะไรไม่กล้า!"

เขาไม่ได้หันหน้าไป ใช้นิ้วเคาะโต๊ะด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว: "พาจางปาอีมาที่นี่"

ผู้ติดตามข้างกายค้อมกายรับคำสั่ง ก้าวเท้ายาว ๆ ถอยเข้าไปในเงามืดหลังค่ายกล โดยไม่มีการเคลื่อนไหวใดเกินความจำเป็น

เด็กหนุ่มชุดครามหันกลับไปนั่งบนเก้าอี้หินตัวใหญ่ ยกถ้วยชาขึ้นจิบเบา ๆ สายตามองข้ามค่ายกลบนผนังหินตรงกลางไปตกอยู่ที่หลินเสวียน

แฝงแววเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง: "ศิษย์พี่หญิงจ้าว รอสักหนึ่งก้านธูปเถิด ตาแรกนี้ สายสำนักเจิ้งอีของข้า ชนะแน่"