ตอนที่ 31 ยามวิกาลเผยเจตนาสังหาร

ตอนที่ 31 ยามวิกาลเผยเจตนาสังหาร

หลินเสวียนหันกายกลับไป จ้องมองหน้าอกของซุนเลี่ยตรง ๆ

"เรือนแห่งนี้เว้นแต่หนูและแมลงสาบก็ไม่มีสิ่งใดอีกแล้ว หากศิษย์พี่ซุนสามารถค้นหาของวิเศษอันใดพบ นั่นย่อมเป็นวาสนาของศิษย์พี่"

ซุนเลี่ยพินิจมองหลินเสวียน

ไม่มีความตื่นตระหนก ไม่มีความโกรธเกรี้ยว มีเพียงความด้านชาที่ยอมรับชะตากรรมเท่านั้น

ความด้านชาของศิษย์ระดับล่างเช่นนี้ ซุนเลี่ยพบเห็นมามากเกินไป ชั่วขณะหนึ่งจึงมองไม่ออกถึงพิรุธใด

"ไสหัวไปเสีย"

ซุนเลี่ยโบกมือ

หลินเสวียนหันกายกลับ ก้าวเดินออกจากประตูเรือน

แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องทอดเงาของเขาให้ยืดยาว