ตอนที่ 23 ลาภลอย

ตอนที่ 23 ลาภลอย

หลินเสวียนยืนอยู่ที่เดิม

ประตูเรือนแง้มเปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง ลมกลางคืนระลอกหนึ่งหอบเอาใบไม้แห้งบนพื้น ปลิวเฉียดข้อเท้าของหลินเสวียนไป

เขาหันขวับ สายตามองข้ามกำแพงเรือนที่พังทลาย ไปหยุดอยู่ที่ประตูไม้ของเรือนหลักที่สั่นโคลงเคลงไปมา

การที่จ้าวซานวิ่งมาหยั่งเชิงกลางดึกเช่นนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องเหลวไหลไร้มูลความจริง

คัมภีร์ลับของศิษย์พี่หวัง? หลี่ซื่อขโมยไปงั้นหรือ?

คัมภีร์ลับล้ำค่าของศิษย์เอกอัจฉริยะแห่งสายในอารามชิงเฟิง หากตกมาอยู่ในเรือนพักแห่งนี้จริงๆ ย่อมเป็นเผือกร้อนลวกมืออย่างมิต้องสงสัย