กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสียงของซูหนิงซู่เต็มไปด้วยแรงเย้ายวนมหาศาล ดวงตากลมโตของลูกสาวสหายหญิงที่เตียงบนฝั่งตรงข้ามสว่างวาบขึ้นมาทันที ริมฝีปากขยับจ๊อก ๆ ร่างกายเล็ก ๆ โน้มไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว ปลายจมูกสูดดมกลิ่นเนื้อที่ลอยมาจากซาลาเปาหมูแดงอย่างแรง
แม่ของเด็กหญิงตัวน้อยได้ยินเสียงซูหนิงซู่ สีแดงจาง ๆ ก็แล่นขึ้นบนใบหน้าทันที สีหน้าลำบากใจ ส่ายหัวให้ซูหนิงซู่ “สหาย ไม่ต้องให้เธอหรอก เธอยังเด็กไม่รู้เรื่อง คุณเก็บไว้กินเองเถอะ”
พูดจบ เธอก้มลงมองลูกสาวของตัวเอง ปลอบเบา ๆ “เสี่ยวเป่าเชื่อฟังนะ ซาลาเปาเป็นของพี่สาว เราไม่กิน แม่จะเอาลูกอมผลไม้หวาน ๆ ให้หนูกิน”