ตอนที่ 277 ยอมแพ้

ประโยคนี้มีน้ำหนักไม่น้อยไปกว่าตอนที่คุณไปซื้อเสื้อผ้า ต่อรองราคากับเถ้าแก่จนถึงที่สุด เถ้าแก่ก็ยังดื้อรั้นไม่ยอมขายเสื้อตัวนี้ให้ในราคาต่ำสุด คุณแกล้งทำเป็นไม่ต้องการแล้วหันหลังจะเดินออกจากประตูใหญ่ร้านเสื้อผ้า เถ้าแก่ก็รีบร้อนเอ่ยปากรั้งไว้

มุมปากที่ซ่อนอยู่ในเงามืดยกโค้งขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว

เสียงเรียกของหัวหน้าแผนกเฉินครั้งนี้ร้อนรน พอฟังดี ๆ ก็ยังได้ยินความอึดอัดและความหงุดหงิดเสียใจอยู่ในนั้น

ได้ยินเช่นนั้น ซูหนิงซู่หยุดฝีเท้าลงเล็กน้อย หัวเราะเบา ๆ ค่อย ๆ หันกลับมา กอดอกไว้ แววตาแฝงรอยเยาะหยันไว้บาง ๆ “หัวหน้าแผนกเฉิน ตอนนี้ยังจะขึ้นราคาต่ออีกไหม”