กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอพูดถึง “น้ำตาล” สิ่งอันตรายแบบนี้ อวี๋ลิ่งเสียนก็พูดไม่ออก รีบปล่อยมือที่กำมือฟู่ฉือเจาไว้ แล้วหันไปมอง “เจ้าทึ่ม” ข้าง ๆ อย่างต้วนเฉิง จับมือเขาแล้วพูดคำที่เพิ่งถามด้วยความเป็นห่วงฟู่ฉือเจาเมื่อครู่ซ้ำอีกครั้งตามเดิม
“……”
ดีที่ฟู่ฉือเจาคุ้นเคยอยู่แล้ว เห็นอวี๋ลิ่งเสียนเปลี่ยนท่าทีเร็วขนาดนี้ ไม่เพียงไม่เสียใจ กลับหัวเราะเบา ๆ ออกมา
ฉากนี้ถูกซูหนิงซู่ที่อยู่ข้างหน้าหันมาเห็นพอดี เธอหันไปสบตาฟู่ฉือเจาครั้งหนึ่ง ในดวงตาของทั้งสองเต็มไปด้วยรอยยิ้ม