กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บ่ายวันรุ่งขึ้น พอเลิกงาน ซูหนิงซู่ก็รีบวิ่งด้วยความเร็วเหมือนวิ่งร้อยเมตร กลับบ้านจากห้างสรรพสินค้า ขึ้นรถจี๊ปประจำตัวของฟู่เจิ้นปัง แล้วมุ่งไปสถานีรถไฟปักกิ่ง
ขนาดอาคารของสถานีรถไฟปักกิ่งใหญ่โตกว่าขนาดอาคารของสถานีรถไฟเฉวียนเฉิงมาก
ตัวอาคารสถานีรถไฟทั้งหลังก่อด้วยอิฐหินสีเทา ด้านหน้าเป็นลานกว้างที่จุคนได้มากถึงพันกว่าคน
บนลานกว้างเต็มไปด้วยผู้โดยสารที่กำลังเดินทาง ผู้คนไปมาขวักไขว่ เสียงอึกทึกไม่ขาดสาย เป็นระยะ ๆ ยังมีเสียงรถไฟดังกึกก้อง ดังก้องเข้าหูเป็นระลอก