ตอนที่ 246 กินข้าวกับลุงและป้าสะใภ้

ขณะที่ยัดแอปเปิ้ลใส่มือเถาเหวินชิง เสียงออดเลิกงานของห้างสรรพสินค้าพอดังขึ้นพอดี ซูหนิงซู่ได้ยินเสียงออดก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ ผลักเก้าอี้ไม้ตัวนั้นออก ก้าวขาเดินออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็วราวกับสายลม

พอเสียงออดเลิกงานดังขึ้น พื้นที่ทำงานชั้นสามทั้งชั้นก็คึกคักขึ้นมาทันที ตรงระเบียงทางเดินด้านนอกยังมีคนที่เดินเร็วกว่าซูหนิงซู่ ในมือถือปิ่นโตอะลูมิเนียมที่เปล่งประกายแวววาว ดวงตาส่องประกายแสงแห่งความตื่นเต้น มุ่งหน้าไปยังโรงอาหารชั้นล่างอย่างชัดเจน

ซูหนิงซู่เพิ่งเดินมาถึงบันไดชั้นสาม เท้าเพิ่งยกขึ้นเตรียมจะลงบันได จู่ ๆ ด้านหลังก็มีเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น เอ่ยเรียกให้เธอหยุด