กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“รู้จักสิ! คูปองในมือฉันยกให้เขาไปหมดแล้ว”
พอคำพูดหลุดออกมา การกระทำในมือของอวี๋เส้าถังก็หยุดชะงักทันที เขาเงยหน้าขึ้นมองซูหนิงซู่ด้วยความตกใจเต็มใบหน้า ในดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เธอรู้จักโจวเทาได้ยังไง?” เสียงเขาสั่นเล็กน้อย
ซูหนิงซู่ยิ้มแต่ไม่พูด สองตาจ้องมองอวี๋เส้าถังตรง ๆ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง
เธอยื่นนิ้วชี้ จุ่มปลายนิ้วลงในถ้วยชาเล็กน้อย บนโต๊ะที่ทำจากไม้จริง เขียนคำว่า “แอปเปิ้ล” ทีละขีดทีละเส้น