กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผู้ชายคนนั้นร้องด้วยความเจ็บทันที เกือบจะในจังหวะที่หนังสือเล่มนั้นกระแทกใส่เขา เขาก็ชักแขนกลับมาอย่างแรง ทำให้ฝ่ามือที่ตั้งใจจะฟาดนั้นพลาดเป้าไป
ไม่ได้ตีใครเลยยังไม่พอ กลับต้องมาตีกันต่อหน้าคนหมู่มาก เขากลับถูกคนอื่นตีเสียก่อน
ความโกรธบนใบหน้าของผู้ชายคนนั้นทวีขึ้นเรื่อย ๆ เขารีบหันศีรษะกลับมา แล้วกวาดตามองหาคนที่โยนหนังสือในฝูงชนด้วยความเดือดดาล
สายตาที่ดุร้ายขนาดนั้นทำให้ฝูงคนที่มุงดูถอยหลังไปสองก้าวโดยปริยาย พวกเขาแยกออกเป็นทางตามทิศที่หนังสือลอยมา เผยให้คนที่เพิ่งโยนหนังสือเมื่อครู่ตกอยู่ในสายตาของทุกคน
“เธอเป็นคนโยน?” ใบหน้าของผู้ชายคนนั้นซีดเขียว เขาตะคอกใส่ซูหนิงซู่ประโยคหนึ่ง