ตอนที่ 223 กล้ารังแกฟู่เจิ้นปังถึงหัว!

คราวนี้ห้องส่วนตัวเงียบสนิทลงโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของคนสามคนบนพื้นที่ดังขึ้นลงสลับกัน

“ยังไง ยังอยากเล่นกับฉันอีกไหม”

ซูหนิงซู่เดินช้า ๆ ไปข้างชายที่เมื่อครู่ยังตะโกนว่าจะเล่นกับเธอ แล้วย่อตัวลงข้างเขา กดเสียงต่ำ พูดด้วยเสียงที่ดังพอให้เพียงสองคนได้ยิน น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย

ชายแซ่จ้าวนอนคว่ำอยู่บนพื้น ใบครึ่งหนึ่งแนบติดกำแพงอิฐสีเขียว เบ้าตาบวมจนดวงตาถูกบีบเหลือเป็นเพียงร่องเล็ก ๆ ทั้งตัวสั่นเทาไม่อาจหยุดได้ ท่าทีกร่างอวดดีที่เมื่อครู่ยังหยิ่งยโสไร้ใครเทียบ บัดนี้มลายหายสิ้นไม่เหลือ