กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“แม่ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ”
ซูหนิงซู่เอียงศีรษะเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าซึ่งดูไม่สู้ดีของต้วนหรูอี้ พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล
“ไม่เป็นไร!” ฝีเท้าของต้วนหรูอี้ไม่ได้หยุดชะงักแม้แต่น้อย เธอยกมือขึ้นตบหลังมือซูหนิงซู่เบา ๆ ริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นจาง ๆ “ก็แค่ตัวตลกตัวหนึ่งเท่านั้น ในมือของแม่เธอมันก่อคลื่นลมอะไรไม่ได้ อย่าไปกังวล”
ก่อนจะกลับมาปักกิ่งเสียนาน ต้วนหรูอี้ก็เล่าเรื่องทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นในตระกูลฟู่ให้ซูหนิงซู่ฟังหมดแล้ว
เธอรู้ดีว่าคนพวกนั้นในเรือนเก่าตระกูลฟู่รับบทบาทอะไรในเหตุการณ์ที่เธอหายตัวไปเมื่อสิบแปดปีก่อน