กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ต้วนหรูอี้เผยรอยยิ้มคุ้นเคยบนใบหน้า กอดแขนซูหนิงซู่ข้างกายเดินเข้าไปหาเขา เดินไปถึงหน้าช่างเฉินเจ้าของร้านช่างตัดเสื้อ เอ่ยทักทายเบา ๆ “ลุงเฉิน ไม่ได้เจอกันนานเลย ช่วงนี้สุขภาพเป็นยังไงบ้าง สองวันก่อนฉันไปหาคุณแม่มา ท่านยังถามถึงลุงอยู่เลย”
ช่างเฉินวางชอล์กขีดผ้าในมือลง รอยยิ้มสดใสแผ่ไปทั่วใบหน้า หน้าทั้งหน้าบานเป็นดอกเบญจมาศ ยกมือตบผงสีขาวที่ติดตามตัว