กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในป้อมยามมีม้านั่งไม้อยู่สามสี่ตัว ซูหนิงซู่พอเดินเข้ามาก็เลือกม้านั่งตัวหนึ่งอย่างคล่องแคล่ว แล้วนั่งลงทันที
เห็นสองพี่น้องตระกูลเถาที่เมื่อครู่ยังดึงๆ ดันๆ กับทหารรักษาการณ์ ตอนนี้กลับเงียบเหมือนนกกระทา ยืนเก้อเขินอยู่ในห้อง ก้มหน้า แววตาลอกแลกจ้องมองหลังเท้าของตัวเอง
“นั่งลงสิ บอกมาว่าพวกคุณจะมาหาฟู่ฉือเจาเพราะอะไร”