กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูหนิงซู่กับต้วนหรูอี้ก็ไม่ว่างเหมือนกัน คนหนึ่งเข้าครัวช่วยยกอาหาร อีกคนเข้าห้องอาหารช่วยจัดชามกับตะเกียบ ระหว่างนั้นต้วนหรูอี้ยังพูดคุยกับพี่หวังเรื่องของซูหนิงซู่ไปมาก รอยยิ้มที่มุมปากของทั้งสองไม่เคยจางหาย ครัวเล็ก ๆ เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยในทันที
“โอ๊ย อารมณ์ดีกันจัง!” ฟู่เจิ้นปังถือกระสอบพลาสติกสานสองใบใหญ่เดินเข้ามา ข้างในบรรจุของของซูหนิงซู่เต็มไปหมด “เป่าอวี๋ พ่อจะเอาของพวกนี้ไปวางไว้ที่ห้องของลูกบนชั้นบนก่อน พอกินข้าวเสร็จพ่อค่อยมาช่วยลูกจัด”
ซูหนิงซู่ยืนอยู่ที่ประตูครัว มือยังถือซุปหนึ่งชามที่ต้วนหรูอี้ตักให้ พลางตอบเสียงหวานว่า “ขอบคุณพ่อ”