กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูหนิงซู่ใช้แผนผังแสดงสินค้าที่พนักงานประจำโซนจัดแสดงเพิ่งให้เธอมา เดินชมไปทีละโซนตามพื้นที่ที่วาดไว้บนนั้น ระหว่างเดินก็หยิบสมุดบันทึกของตัวเองออกมา จดความรู้สึกของตัวเองไว้ เพื่อว่าตอนกลับไปเขียนรายงานจะได้จัดเรียงข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว
เดินชมเรื่อยมาแบบสบาย ๆ ตั้งแต่เช้าจนถึงเที่ยง เดินไปจนเกือบ 12 นาฬิกา เห็นคนในอาคารเริ่มน้อยลงเรื่อย ๆ และตัวเองก็เดินชมจนเกือบครบแล้ว ซูหนิงซู่จึงเก็บของของตัวเอง แล้วคิดจะออกไปหาที่กินข้าวข้างนอก
แต่พอเพิ่งก้าวพ้นประตูใหญ่ของโซนจัดแสดงออกมา ก็มีเสียงที่คุ้นหูเรียกเธอไว้
“หนิงซู่ รอฉันด้วย”