ตอนที่ 97 คุณหน้าตาเหมือนผู้พันของเรามาก!

ใครจะไปคิด ร้านอาหารที่เมื่อครู่ยังหาไม่เจอ ตอนนี้พอหันกลับมาก็เข้ามาในสายตาซะแล้ว ตัวอักษรใหญ่สามตัว “ภัตตาคารเต๋อซิง” แขวนอยู่สูงบนหน้าประตู มองผ่านหน้าต่างเข้าไปยังเห็นบรรยากาศภายในร้านได้ด้วย

ตอนนี้เพิ่งบ่ายสองบ่ายสามโมงหน่อย ยังไม่ถึงเวลากินข้าว ในร้านมีคนนั่งอยู่เพียงหยิบมือ ดูค่อนข้างโล่งโจ้ง

วันนี้อดอยากมาทั้งวันก็ว่าแย่แล้ว เมื่อครู่ยังถูกไล่จับวิ่งอีก ตอนนี้พอได้กลิ่นหอมของอาหาร ความหิวที่รุนแรงก็พลุ่งขึ้นมาจากกระเพาะในทันที ซูหนิงซู่กลืนน้ำลาย แล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปในร้านอาหารนี้อย่างอดใจไม่ไหว