กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ได้ หัวหน้าแผนก งั้นฉันไปเอง”
ใครจะรู้ว่าตอนที่เรื่องถูกตัดสินลงตัวนั้น ใจของซูหนิงซู่มีความสุขและตื่นเต้นเพียงใด เธอรู้สึกว่าเธอให้อภัยทั้งโลกได้ ต่อให้ตอนนี้ป้าเจิงมายืนอยู่ตรงหน้า เธอก็จะยิ้มต้อนรับ ไม่ใช่ต่อยป้าเจิงหมัดเดียว
ต่างจากซูหนิงซู่ที่เต็มไปด้วยความยินดี หลินเจ๋อทั้งคนเหมือนดอกทานตะวันเหี่ยวเฉา ฟุบอยู่บนโต๊ะอย่างสิ้นหวัง ถอนหายใจไม่หยุด บางทีก็พึมพำสองคำ ทำท่าเหมือนไม่อยากมีชีวิตอยู่