กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉันอยู่ตรงนี้แล้วมันเป็นอะไร? น่าตกใจขนาดนั้นเลยหรือ?
ซูหนิงซู่เคี้ยวข้าวในปาก แก้มป่อง ตะเกียบหยุดค้างกลางอากาศ มองเฉินหว่านตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ น้ำเสียงแฝงความเย็นชา “ฉันอยู่ตรงนี้เป็นยังไงค่อยว่ากัน แต่เธอไม่ควรขอโทษฉันก่อนหรือ?”
ยังไงก็ตาม ตอนที่ฉันกำลังนั่งกินข้าวอยู่ดี ๆ ตรงนี้ เป็นเฉินหว่านที่ผลักฉันโดยไม่มีเหตุผล ตามเหตุผลแล้วแต่แรกก็เป็นความผิดของเฉินหว่าน ควรพูดคำขอโทษกับซูหนิงซู่สักคำ
ใครจะไปคิดว่ากลับกลายเป็นมาซักถามซูหนิงซู่เสียเอง