ตอนที่ 70 สี่สิบห้าสิบคน

ไร้ความฝันตลอดคืน

วันรุ่งขึ้น ซูหนิงซู่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงทะเลาะวิวาทจอแจที่ดังระงมอยู่นอกบ้าน

เธอพยายามลืมเปลือกตาที่บวมเป่งขึ้น ยกมือขยี้เบ้าตาที่เมื่อยล้าเบา ๆ หัวที่นอนดึกเมื่อคืนยังคงมึนงงอยู่บ้าง พลางลากสังขารที่หนักอึ้งและปวดเมื่อยลุกขึ้นนั่งบนเตียง มองมุ้งผ้าโปร่งสีเหลืองซีดตรงหน้าด้วยความเหม่อลอยเล็กน้อย

เมื่อวานตอนตีหนึ่งตีสองเพิ่งจะกลับมาจากสถานีตำรวจ พอนอนลงบนเตียงก็ปาเข้าไปตีสามกว่าแล้ว เดิมทีตั้งใจว่าจะนอนยาวจนตื่นเองตามธรรมชาติ ทำไมถึงมีใครมาทะเลาะกันข้างนอกอีกแล้ว