กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขาหรี่ตามองผู้มาเยือนให้ชัด น้ำเสียงคุ้นเคยปนสำเนียงถิ่นอยู่เล็กน้อย
ไม่ได้เจอเพื่อนเก่านานแล้ว หว่างคิ้วของหวังเต๋อเหลียงเต็มไปด้วยรอยยิ้มจริงใจ “ก็ผมเองนี่ไง คิดว่าตั้งนานแล้วที่ไม่ได้เจอนายเพื่อนเก่า เลยตั้งใจหาเวลามาเยี่ยมนายสักหน่อย แถมยังเอาของดี ๆ มาฝากด้วย”
“นายจะมาก็มาเถอะ ยังจะเอาของมาอีก ทำเป็นคนนอกไปได้” ลุงถังโบกมือรัว ๆ ปากพูดคำเกรงใจ แต่หางริมฝีปากยกยิ้มสูงเสียจนแทบขึ้นไปถึงหู