ตอนที่ 28 เรื่องแดงแล้ว!

ดังนั้น อย่างนี้เอง คำพูดประโยคเดียวของหัวหน้าแผนกจางก็กำหนดชีวิตการเรียนรู้สุดแสนทรมานของหลินเจ๋อกับหลี่เซี่ยงตงในเวลาต่อมา

หลี่เซี่ยงตงก้มหน้า ซูหนิงซู่ก็ไม่จับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้นมาคิดอีก ต่อหลี่เซี่ยงตงท่าทีก็ดีขึ้น

พอถึงสิบสองโมง เสียงกริ่งพักเที่ยงก็ดังขึ้นตรงเวลาที่ชั้นหนึ่ง นอกจากพนักงานขายที่ยืนเคาน์เตอร์ซึ่งต้องอยู่เฝ้าเคาน์เตอร์ช้ากว่าคนอื่นแล้ว เจ้าหน้าที่ธุรการคนอื่น ๆ ต่างพากันกรูออกมา คนที่กลับบ้านไปกินข้าวก็กลับบ้านไปกินข้าว คนที่ไปโรงอาหารกินข้าวก็ไปโรงอาหารกินข้าว