กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เที่ยงวันขนาดนี้ ไม่นอนกลางวันที่บ้าน ใครกันจะมาหาเธอ
ในดวงตารูปอัลมอนด์โต ๆ ของซูหนิงซู่เต็มไปด้วยความสงสัย เธอชูมือทั้งสองข้างตบฝุ่นบนมือ แล้วเปล่งเสียงตอบ “มาแล้ว ๆ อย่าเคาะแล้ว”
ไม่ทันคิดอะไรมาก ซูหนิงซู่ก็ก้าวเร็ว ๆ ไปที่ประตูห้องนั่งเล่นแล้วเปิดประตูออก