ตอนที่ 6 เถาไผ่โลหิต

วันเวลาผันผ่านไปอย่างรวดเร็วดั่งสายน้ำไหล

ครั้นม่านราตรีโรยตัวลง ภายในหุบเขาร้อยอสูรพลันสว่างไสวด้วยแสงไฟเป็นจุด ๆ เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังแว่วสะท้อนระงมไม่ขาดสาย

ณ คอกสัตว์แห่งหนึ่งตรงมุมลับตาของหุบเขาร้อยอสูร เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ ก้าวออกมาจากความมืดมิด ทอดเงาผอมยาวบิดเบี้ยวทับลงบนคอกสัตว์ ดูราวกับภูตผีปีศาจ

ไม่ช้าเงาร่างนั้นก็เดินเข้ามาใกล้ ภายใต้แสงไฟเผยให้เห็นผู้ที่เดินเข้ามาในชุดคลุมสีครามเก่าคร่ำ แม้ใบหน้าไม่อาจเรียกว่าหล่อเหลาโดดเด่น แต่ก็นับว่าเกลี้ยงเกลาหมดจดไม่น้อย

เขาคือหลี่ฉางเซิงที่ขึ้นเขาเข้าป่าไปตลอดทั้งวันนั่นเอง

ยามนี้ ตะกร้าสะพายหลังที่เดิมทีว่างเปล่าของเขาอัดแน่นไปด้วยพืชประหลาดรูปร่างคล้ายเถาวัลย์ ลำต้นเป็นสีแดงคล้ำไปทั้งต้น แต่กลับมีข้อปล้องเหมือนไม้ไผ่