ตอนที่ 4 ได้กินข้าววิญญาณทุกมื้อ คงมีความสุขแทบตาย

หลังจากล้างหน้าบ้วนปากคร่าว ๆ หลี่ฉางเซิงก็เดินออกจากห้องไปยังคอกสัตว์

เสี่ยวฮวานอนร้องอู๊ด ๆ อยู่บนพื้น ส่วนตรงหน้าต้าฮวามีลูกหมูเรียงแถวกันดูดนมอยู่ ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูทำให้เขาอยากจะอุ้มออกมาลูบเล่นสักตัว

แต่พอเหลือบไปเห็นแม่ของพวกมัน เขาก็รีบล้มเลิกความคิดนั้นทันที

“ไม่ได้กินเลยหรือ”

หลี่ฉางเซิงก้มมองเฟิร์นเหม็นในรางอาหารหมูที่เหี่ยวเฉาไปแล้วพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาเก็บกวาดทำความสะอาดคร่าว ๆ แล้วจึงหมุนตัวเดินออกจากคอกสัตว์

เขาเด็ดผักสวนครัวมาจำนวนหนึ่ง แล้วเดินเข้าครัวไป

สิ่งแรกที่ทำไม่ใช่อาหารเช้าของตนเอง แต่เป็นการเตรียมอาหารหมูให้ต้าฮวากับเสี่ยวฮวาก่อน

อาหารหมูนั้นทำง่ายมาก วัตถุดิบหลักโดยทั่วไปมีเพียงข้าวกล้องผสมกับผักในสวน นำมาต้มรวมกันจนสุกก็ใช้ได้แล้ว

หลี่ฉางเซิงใส่ข้าวลงไปแล้ว แต่ขณะกำลังจะหั่นผักก็พลันชะงักมือ