เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
“อึก... เจ็บ เจ็บชะมัด”
นี่คือความรู้สึกแรกของหลี่ฉางเซิงหลังจากได้สติ หน้าอกของเขาเจ็บแปลบปลาบราวกับถูกรถบดทับไปมา แค่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก็ได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปาก
“อู๊ด ๆ”
ท่ามกลางความสะลึมสะลือ เสียงหมูร้องแว่วดังขึ้นข้างหูของหลี่ฉางเซิง พร้อมกับกลิ่นสาบเหม็นคละคลุ้งชวนคลื่นไส้ที่โชยกระแทกจมูก
เขาลืมตาขึ้น
หัวสัตว์หน้าตาดุร้ายอยู่ห่างจากเขาไม่ถึงครึ่งเมตร เขี้ยวยาวแหลมคมของมันทอประกายวาววับ
“บัดซบ!”
หลี่ฉางเซิงสะดุ้งตกใจจนใจหายวาบ ตะเกียกตะกายถอยหนีทั้งมือทั้งเท้า จนกระทั่งแผ่นหลังชนเข้ากับกำแพงถึงเพิ่งดึงสติตัวเองกลับมาได้ ก่อนจะอดสบถออกมาอย่างหัวเสียไม่ได้
เมื่อครู่นี้ตอนที่เขากำลังเทอาหารหมู ไม่รู้ว่าทำไมหมูเขี้ยวยาวสองตัวนั้นถึงแย่งกันขึ้นมา เขาไม่ทันได้ระวังตัวจึงถูกหมูเขี้ยวยาวตัวหนึ่งพุ่งชนเข้าเต็มแรงจนสลบไป