กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 172: เกาเจี้ยนกลับบ้านมาค้างคืนหนึ่ง
รถพุ่งทะยานออกไปพร้อมเสียง “ครืน” คุณหานถูกแรงกระแทกมหาศาลจนกระเด็นไปทันที
ฉันหันกลับไปมอง เห็นเขากลิ้งอยู่บนพื้นกว่าสิบรอบ
นึกว่าเป็นมนุษย์เหล็กเสียอีก ไม่คิดเลยว่าเขาก็ถูกชนจนกระเด็นได้เหมือนกัน!
“เสี่ยวหย่า รีบไปเร็ว!” ฉันตะโกนต่อ
ทั้งที่รู้ว่าฉันไม่ใช่คู่มือของคุณหาน ฉันก็ไม่โง่พอจะเข้าไปแลกชีวิตกับเขาอยู่แล้ว
เขาจะเก่งแค่ไหน ก็ยังวิ่งเร็วกว่ารถสี่ล้อไม่ได้หรอกใช่ไหม?
ส่วนคุณหานจะเป็นหรือตาย ฉันก็ขี้เกียจสนใจ
ถ้าถูกชนตายไปได้ก็ดี จะได้ไม่มีใครมาสร้างปัญหาให้ฉันอีก
แต่เรื่องคืนนี้ก็ทำให้ฉันได้สติจริง ๆ