บทที่ 143: ติดต่อหนิงหมิงจู

บทที่ 143: ติดต่อหนิงหมิงจู

คนอื่นๆ ก็แสดงความไม่เข้าใจเช่นกัน

เหลยเป้าพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เหตุผลที่ฉันพูดไปเมื่อกี้เป็นแค่ข้อแรกเท่านั้น อีกข้อก็คือเฉินเฟยใจถึงและลงมือได้เด็ดขาดพอ”

“ลูกพี่ ฉันยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ พวกเราทำงานธุรกิจรักษาความปลอดภัยกันอยู่แล้ว จะกลัวอะไร?” ขุนพลพิทักษ์สายพิรุณถามอย่างไม่เข้าใจ

เหลยเป้าเคาะนิ้วลงบนโต๊ะแล้วพูดเสียงเย็นว่า “พวกเราต้องแย่งอาหารจากปากเสือของคนอื่น ย่อมต้องล่วงเกินใครบางคนแน่ๆ แล้วฉัน... ฉันขอถามพวกนายหน่อย พวกนายคิดว่าฉันยังมีแรงฮึดเหมือนเมื่อก่อนไหม?”

ทั้งสี่คนต่างเงียบไม่พูดอะไร

แต่ความเงียบเองก็คือคำตอบอย่างหนึ่ง