กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 140: เหลยเสวี่ย
ถ้าฉันมีความมุ่งมั่นขนาดนี้ จะทำอะไรไม่สำเร็จบ้าง?
กินคนเดียวก็ไม่สนุกเท่าไร ฉันกินไปไม่กี่คำก็พอแล้ว
“เถ้าแก่ คิดเงินด้วย”
ฉันเตรียมจะจ่ายเงินแล้วกลับ
จังหวะนั้นเอง ผู้หญิงหลายคนที่เมาจนเดินเซเดินผ่านฉันไป หนึ่งในนั้นเป็นผู้หญิงสวมเสื้อสายเดี่ยวและมีรอยสัก จู่ๆ เธอก็ตบก้นฉันทีหนึ่ง
“หนุ่มหล่อ มาคนเดียวเหรอ ให้พี่ดื่มเป็นเพื่อนสักสองแก้วไหม?”
ผู้หญิงคนอื่นๆ พากันหัวเราะลั่น
ตอนนั้นฉันถึงกับมึนงง คิดในใจว่า หรือว่าฉันกำลังถูกลวนลาม?
จนกระทั่งเห็นผู้หญิงพวกนั้นพูดจายั่วยวนฉันสารพัด แถมยังแตะเนื้อต้องตัวไม่หยุด ฉันถึงได้แน่ใจว่าตัวเองกำลังถูกลวนลามจริงๆ