บทที่ 132: ไม่รู้

บทที่ 132: ไม่รู้

หวงอี้แค่นหัวเราะ “อะไร? นายยังคิดจะฆ่าฉันหรือไง? เอาสิ ถ้าแน่จริงก็ลงมือฆ่าฉันตอนนี้เลย”

จ้าวข่ายทนไม่ไหว ตะคอกว่า “พี่เฟย ไอ้แก่นี่มันอวดดีเกินไปแล้ว ให้พี่น้องทุกคนสั่งสอนมันหน่อยเถอะ”

ซ่างเปียวกับเหลยเจิ้นก็คิดแบบเดียวกัน

ฉันปล่อยคางของหวงอี้แล้วแค่นหัวเราะ “พวกเรากว่าจะออกจากคุกมาได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ใครจะอยากกลับเข้าไปอีก วิธีทำลายคนมีตั้งหลายอย่าง ไม่ใช่มีแค่การฆ่าถึงจะปิดปากได้”

พูดจบ ฉันก็หยิบขวดเบียร์ขึ้นมา ใช้กระบองเหล็กเคาะปากขวดจนหลุด

ปากขวดแตกกระจาย เผยให้เห็นเศษแก้วแหลมคม