บทที่ 126: เห็นแก่ตัว

บทที่ 126: เห็นแก่ตัว

เวินถิงขี้ขลาดและไม่ค่อยฉลาด นอกจากหน้าตาดีแล้ว เธอก็แทบไม่มีข้อดีอะไรเลย

ส่วนจ้าวข่ายก็เป็นนักเลงคนหนึ่ง แรงเยอะมาก เกาเจี้ยนสู้เขาไม่ได้ จึงได้แต่ระบายความโกรธใส่เวินถิง

เขาชี้หน้าจ้าวข่ายอย่างเดือดดาลแล้วพูดว่า “ได้ งั้นตอนนี้แกไล่เขาไปซะ แล้วฉันจะเชื่อแกอีกครั้ง”

ในใจเวินถิงไม่อยากเสียจ้าวข่ายไปเลย

แต่พอคิดถึงของแบรนด์เนมของตัวเอง และชีวิตที่ร่ำรวยในตอนนี้ เธอก็ยิ่งตัดใจไม่ได้

สุดท้ายเวินถิงจึงกัดฟันพูดว่า “จ้าวข่าย นาย นายไปเถอะ”

“หึ”

จ้าวข่ายหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาสวมพลางเดินออกไป

หลังจ้าวข่ายออกไป เกาเจี้ยนก็จ้องเวินถิงด้วยสายตาโกรธจัด