บทที่ 117: เป็นคนขับรถ

บทที่ 117: เป็นคนขับรถ

ตอนเหวินลี่เจวียนเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟัง ฉันก็รู้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ต้องมีแผนอะไรไม่ธรรมดาแน่

ให้ฉันขับรถเนี่ยนะ?

ผู้หญิงพวกนั้นมีใครบ้างที่ขับรถไม่เป็น แล้วจะให้ฉันไปเป็นคนขับรถทำไม?

ฉันว่าเหวินลี่เจวียนแค่อยากอาศัยโอกาสนี้พาฉันออกไปปล่อยตัวปล่อยใจให้เต็มที่

ฉันรู้ทันทุกอย่าง เพียงแต่เห็นแล้วก็ไม่พูดออกมา

เพราะอย่างไรเสีย โครงการบางส่วนที่อยู่ในมือฉันตอนนี้ก็ได้มาจากความช่วยเหลือของเธอ

เธอช่วยให้ฉันหาเงิน ฉันก็ดูแลเธอให้ดี มอบคุณค่าทางอารมณ์ให้เธอ แบบนี้ก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอ?

ถึงจะฟังดูเหมือนเอาความหล่อไปแลกผลประโยชน์ก็เถอะ แต่...

อย่างน้อยฉันก็มีต้นทุนพอจะทำแบบนั้นนี่นา