กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 67: ไปเคทีวี
มือของสวี่ป๋ายอวิ๋นให้สัมผัสที่แตกต่างจริง ๆ ทั้งนุ่ม ละเอียดเนียน และลื่นน่าสัมผัส ทว่ากลับมีความเย็นชาสงบนิ่งแฝงอยู่
เหมือนกับออร่าของเธอไม่มีผิด
หัวใจของฉันกลับเต้นตึกตักขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
พอฉันแตะมือสวี่ป๋ายอวิ๋น เธอก็รีบชักมือกลับ ใบหน้าขาวเนียนกลับมีริ้วแดงระเรื่อขึ้นมาสองข้างแก้ม
“นายไม่มียางอาย” เธอด่าฉัน
ฉันแค่นหัวเราะอย่างจงใจ “ฉันนึกว่าเธอจะเอาน้ำสาดใส่อีก ก็เลยยกมือขึ้นป้องกันตามสัญชาตญาณ ใครจะคิดว่า... เป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น ถ้าฉันคิดจะฉวยโอกาสจริง ๆ เรานั่งใกล้กันขนาดนี้ ฉันคงได้เปรียบเธอไปนานแล้ว”
“พี่ หนูจะนั่งกับพี่” สวี่ป๋ายอวิ๋นไม่สนใจฉันอีก