บทที่ 54: ได้มาแล้ว

บทที่ 54: ได้มาแล้ว

ผมยอมรับว่าผมห้ามตัวเองไม่อยู่จริงๆ แต่ในช่วงเวลาสุดท้าย ผมก็ยังหยุดลงได้

“เธอไม่เสียใจจริงๆ เหรอ?” ผมถามสวี่หรูอวิ๋น

สวี่หรูอวิ๋นกอดศีรษะผมไว้แน่น ก่อนพูดอย่างจริงจังที่สุดว่า “มีแต่ไอ้สารเลวเท่านั้นแหละที่เสียใจ แล้วนายล่ะ?”

“ฉันไม่ใช่ไอ้สารเลว”

พูดจบ ผมก็อุ้มสวี่หรูอวิ๋นเข้าไปในห้อง

สวี่หรูอวิ๋นเป็นผู้หญิงคนแรกในชีวิตของผม

และยังเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมมีความสัมพันธ์ด้วยหลังการพ้นโทษ

ผมไม่อยากทำให้เธอเหนื่อยเกินไป แต่ร่างกายกลับควบคุมไม่ได้

เรามีอะไรกันสามครั้ง