บทที่ 29: เกาเจี้ยนเดินทางไปทำงาน

บทที่ 29: เกาเจี้ยนเดินทางไปทำงาน

สวี่หรูอวิ๋นลังเลอยู่นาน แต่ก็ยังรู้สึกว่าเรื่องแบบนี้ไม่ควรพูดตรงเกินไป

เธอต้องแสดง ต้องเสแสร้ง เรียกความสงสารจากฉัน แล้วค่อยๆ ยั่วยวนฉันจนตกหลุมพราง

ดังนั้น สวี่หรูอวิ๋นจึงบีบน้ำตาออกมาสองสามหยด แสร้งทำท่าเจ็บปวดแล้วพูดว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนนี้ฉันทรมานมาก ลำบากเหลือเกิน รู้สึกว่าชีวิตมองไม่เห็นความหวังเลย”

ฉันไม่รู้ว่าสวี่หรูอวิ๋นกำลังเสแสร้ง เพียงเห็นท่าทางน่าสงสารของเธอแล้ว ก็อดรู้สึกสงสารไม่ได้จริงๆ

แต่ถึงอย่างไร เธอก็เป็นภรรยาของเกาเจี้ยน

แม้ฉันกับเกาเจี้ยนจะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน แต่ฉันก็ทำเรื่องผิดศีลธรรมแบบนี้ไม่ได้

“ถ้างั้นเธอก็นอกใจเขาสิ?”