กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 20: เขาถูกสวมเขา
ฉันรีบเปิดหมอนดู แล้วพบว่าเงินหลายร้อยหยวนที่กดไว้ใต้หมอนหายไปแล้ว
ตอนเช้าฉันออกจากบ้านพร้อมสวี่หรูอวิ๋น ในบ้านเหลือแค่เกาเจี้ยน ถ้าไม่ใช่เกาเจี้ยนแล้วจะเป็นใครได้อีก?
ฉันพุ่งออกไปถามเกาเจี้ยนว่าเขาเคยเข้าห้องฉันหรือเปล่า
เกาเจี้ยนบอกว่าไม่เคย
ฉันพูดว่า “เป็นไปไม่ได้ ห้องฉันมีร่องรอยถูกรื้อค้น วันนี้ฉันกับพี่สะใภ้ก็ไม่อยู่บ้าน ถ้าไม่ใช่นายแล้วจะเป็นใคร?”
“นายมีหลักฐานเหรอ? เอาอะไรมาบอกว่าเป็นฉัน?” เกาเจี้ยนตะคอกใส่ฉัน
พอเห็นท่าทางของเขา ฉันก็ไม่อยากพูดอะไรอีกแล้ว
เขากำลังใช้เสียงตะคอกกลบเกลื่อนความรู้สึกผิด คิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะกลัวเขา แต่ตอนนี้ฉันกลับมองเห็นธาตุแท้ของเกาเจี้ยนได้ชัดเจนเสียที