กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 182 ปู่คุณอายุเจ็ดสิบกว่า ปีนี้เพิ่งจะอยู่ในช่วงวัยฉกรรจ์...
“เอ่อ...”
ทันทีที่ฉินชวนได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้สึกพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
อันที่จริงเขาก็แค่ขู่หวังชงไปอย่างนั้นเอง
หากอีกฝ่ายปากไม่แข็ง เขาก็คงไม่โยนใครลงไปหรอก
เขารีบประคองหวังชงลุกขึ้น “คุณทำอะไรน่ะ เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน คุณมาคุกเข่าให้ผมแบบนี้ ถ้าคนอื่นรู้เข้ามันจะดูไม่ดีเอานะ?”
“ใช่ ใช่ เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน”
หวังชงซาบซึ้งใจจนเกือบจะร้องไห้ออกมา “นั่นหมายความว่า คุณจะไม่โยนผมลงไปแล้วใช่ไหม?”
“คุณแสดงความจริงใจขนาดนี้แล้ว ผมจะโยนคุณลงไปทำไมอีกล่ะ?”
ฉินชวนโบกมือไปมา