เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 ไร้ที่ติ
จังหวะจับบอลของโอลิชดูติด ๆ ขัด ๆ และเก้งก้างมาก ราวกับเด็กน้อยที่กำลังฝึกจับบอล หากมองแค่ท่าทางภายนอก ก็ออกจะดูสมัครเล่นจริง ๆ
แต่สุดท้ายเขาก็ควบคุมบอลลงได้ตรงบริเวณใกล้เส้นเขตโทษ จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้น
โมนิซเคยบอกเขาตอนฝึกว่า สิ่งสำคัญที่สุดของการจ่ายบอลคือวิสัยทัศน์ คนที่เอาแต่ก้มหน้าเล่นบอลไม่มีวันเล่นได้ดี เพราะอะไร?
ก็เพราะพวกเขาขาดวิสัยทัศน์ คนแบบนี้จะถูกเรียกว่าเห็นแก่ตัว เล่นคนเดียว!
โอลิชเงยหน้า ภาพแรกที่เห็นเต็มไปด้วยเสื้อแถบขวางสีน้ำเงินสลับขาว ปฏิกิริยาแรกของเขาคือ บ้าเอ๊ย มีแต่พวกเรดดิงทั้งนั้น จากนั้นหางตาจึงเหลือบเห็นคนสวมเสื้อแดงกำลังวิ่งอยู่ไกล ๆ แต่ระยะห่างมากเกินไป
กองหลังฝ่ายตรงข้ามกำลังเข้ามากดดัน โอลิชรู้จุดอ่อนของตัวเองดี เทคนิคของเขาไม่ได้ทำให้มีความมั่นใจนัก หากถูกบีบติดตัว เขาไม่มีทางเลี้ยงผ่านเหมือนเคล็บได้ ดังนั้นจึงตัดสินใจเสี่ยง ลากบอลเลียบเส้นหลังเข้าไปในเขตโทษ