เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 สมบัติล้ำค่าประเมินมิได้
หลังเที่ยวในลอนดอนตลอดทั้งคืน เซียวอวี่ก็เรียกแท็กซี่คันหนึ่ง ไปส่งอีวา สโนว์ที่ฟาร์แนมก่อน ตอนนั้นเลยเที่ยงคืนไปแล้ว พอกลับถึงลอนดอน เขาจึงจองเที่ยวบินของเช้าวันรุ่งขึ้น
ครั้งนี้ยังคงเป็นจิมที่มารับเขา
“เซียวอวี่ เกมเมื่อวานน่าเสียดายมาก แต่ทีมของเราเล่นได้ดีนะ!” จิมพูดไปขณะขับรถ
คนขับรถประจำของนิวแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดคนนี้มีน้ำหนักไม่น้อยในสายตาแฟนบอลนิวตันฮีธ เพราะเขาคลุกคลีกับผู้บริหารระดับสูงของนิวแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดอยู่ทุกวัน ย่อมมีคนหวังจะได้ข่าวล่าสุดจากเขาอยู่เสมอ
“แต่สุดท้ายพวกเราก็แพ้อยู่ดี!” เซียวอวี่ยิ้มขื่น
หลังผ่านไปหนึ่งคืน เขาก็ปล่อยวางเรื่องนี้ได้มากขึ้นแล้ว
ความจริง หากแพ้ทุกนัดแล้วต้องหมกมุ่นอยู่หลายวัน เซียวอวี่คงต้องใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความทุกข์ไปตลอด
“ผู้ตัดสินมันห่วย ถ้าไม่ใช่แบบนั้น อย่างน้อยก็น่าจะเสมอ ไม่ใช่หรือไง?”