เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์
เพราะเป็นเกมซ้อมภายใน จึงไม่มีการจัดผู้ตัดสินและไม่ได้บันทึกสกอร์ แต่คนที่ดูบอลเป็นต่างก็มองออกว่า ทีมที่นำโดยรอย คีนกับไรอัน กิกส์เหนือกว่าอย่างชัดเจน อย่างน้อยกิกส์คนเดียวก็ยิงไปห้าหกลูกแล้ว
หลังจบเกมซ้อมหนึ่งนัด นักเตะแยกย้ายไปพักและดื่มน้ำ อีกเดี๋ยวยังมีโปรแกรมฝึกต่อรออยู่
“สวัสดี เซียวอวี่!” คีนกับกิกส์เดินมาด้วยกัน สำหรับนักฟุตบอลอาชีพ ความหนักของเกมซ้อมระดับนี้แทบไม่ต่างจากเดินเล่น
“สวัสดี รอย ไรอัน!” เซียวอวี่ยิ้มทัก แล้วแนะนำพ่อลูกเมสซีที่อยู่ข้าง ๆ ให้พวกเขารู้จัก
“เมสซี อยากได้ลายเซ็นไหม?” จู่ ๆ เซียวอวี่ก็ถาม
เมสซีนิ่งไป ก่อนจะได้สติอย่างรวดเร็ว พยักหน้ารัว ๆ แล้วเกาศีรษะด้วยความกลุ้มใจ พูดอึกอัก “ผม... ผมไม่ได้เอาสมุดลายเซ็นมา!”
ทุกคนได้ยินแล้วหัวเราะครืน
“นายชื่ออะไร?” กิกส์เดินเข้าไปสองสามก้าว ย่อตัวลงถาม
“ลิโอเนล เมสซี!” เมสซีตอบด้วยเสียงสั่น เขาไม่เคยฝันเลยว่าซูเปอร์สตาร์ที่เห็นในโทรทัศน์จะมาปรากฏตรงหน้า แถมยังย่อตัวลงมาคุยกับเขา