กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 "ปลาว่าย" ในหุบเหวลึก
เมื่อประตูผนึกโลหะผสมขนาดใหญ่ถูกเปิดออก กลิ่นไอที่เย็นยะเยือกและฉุนแสบจมูกยิ่งกว่าในอุโมงค์ก่อนหน้านี้ ก็พุ่งปะทะหน้าออกมาจากความมืดเบื้องหลังประตูทันที
มันคือกลิ่นเคมีภัณฑ์ที่ผสมผสานระหว่างกรดแก่ การกัดกร่อนของสนิมเหล็ก และการเน่าเปื่อยของสิ่งมีชีวิตอินทรีย์ที่ไม่ทราบชนิด ซึ่งชวนให้คลื่นไส้เมื่อได้ดม
สมาชิกทุกคนของทีม "กุหลาบน้ำแข็ง" ขมวดคิ้วโดยสัญชาตญาณ เหลยหมางถึงกับอดไม่ได้ที่จะด่าทอเบาๆ ออกมา
แสงไฟฉุกเฉินภายในทางเดินส่องสว่างไปได้ไม่ถึงยี่สิบเมตร ก็ถูกความมืดมิดอันลึกซึ้งเบื้องหน้ากลืนกินไปหมดสิ้น