กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
บทที่ 48 วังใต้พิภพใยแมงมุมกับเงาซ่อนเร้น
หลินเฟิง เหล่งเยวี่ย และโม่เหิน ทั้งสามคน เปรียบเสมือนเงาไร้เสียงสามสาย เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วท่ามกลางซากหินและเศษโลหะที่บิดเบี้ยวสลับซับซ้อน ณ ก้นบึ้งของหุบเขาแตกสลาย
เป้าหมายของพวกเขา คือศูนย์กลางการขนส่งใต้ดินที่ถูกทิ้งร้าง ซึ่งตั้งอยู่ลึกเบื้องล่างเส้นเลือดหลักของหุบเขา พื้นที่นั้นถูกเรียกว่า "วังใต้พิภพใยแมงมุม"
ตามข่าวกรองของโม่เหิน ที่นั่นเคยเป็นเครือข่ายใต้ดินขนาดมหึมา สร้างขึ้นในยุคสหพันธรัฐเพื่ออำนวยความสะดวกในการขนส่งแร่ธาตุและวัสดุภายในหุบเขา มีโครงสร้างหลายชั้นและอุโมงค์นับไม่ถ้วนที่ตัดกันยุ่งเหยิงราวกับใยแมงมุม