เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 603 ฉีโจวไร้ศึกใหญ่อีกต่อไป
หลังจากลู่เยี่ยนปิงจากไป หลี่เซวียนตูกับฉินซู่ต่างสบตากันแล้วยิ้มเจื่อน
ริ้วแดงบนใบหน้าฉินซู่ค่อย ๆ จางลง นางเอ่ยว่า "ข้ารู้อยู่แล้ว นังเด็กตัวแสบคนนี้ไม่มีทางปล่อยข้าไปง่าย ๆ หรอก"
หลี่เซวียนตูกล่าวเช่นกันว่า "เมื่อก่อนกลับไม่ทันสังเกตว่านางจะมีนิสัยชอบหัวเราะเล่นซนถึงเพียงนี้"
ฉินซู่นึกถึงเมื่อครู่ที่ลู่เยี่ยนปิงหลุดปากพูดออกมาว่าทั้งสองเติบโตมาด้วยกัน จึงอดอยากรู้อยากเห็นไม่ได้ ถามขึ้นว่า "แล้วยามปกตินางเป็นคนอย่างไรหรือ"
หลี่เซวียนตูครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า "เจ้ามิใช่เคยบอกว่ายามข้าได้ดีจะคุยโว ยามตกอับจะเอาแต่ยกหลักเหตุผลหรอกหรือ นางก็พอ ๆ กับข้านั่นแหละ ยามได้ดีก็เป็นพวกคนถ่อยได้ใจ อยากจะเหยียบข้าไว้ใต้ฝ่าเท้าอยู่เรื่อย ยามตกอับก็ทำตัวเป็นเต่าหดหัวแสร้งตาย แล้วก็ทำตัวเป็นเด็กดีว่าง่ายอยู่ต่อหน้าข้า"